285

290

295

300

Τὸν δ ΄ απαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων ·

Ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα, γέρον, κατὰ μοῖραν ἔειπες·

ἀλλ ΄ ὅδ ΄ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων,

πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει , πάντεσσι δ ΄ ἀνάσσειν,

πᾶσι δὲ σημαίνειν · ἅτιν ΄ οὐ πείσεσθαι ὀΐω.

Εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες,

τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδα μυθήσασθαι;

Τὸν δ ΄ ἄρ ΄ ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς ·

Ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην,

εἰ δή σοι πᾶν ἔργον ὑπείξομαι, ὅ, ττι κεν εἴποις·

ἄλλοισιν δὴ ταῦτ ΄ ἐπιτέλλεο, μὴ γὰρ ἔμοιγε

σήμαιν΄ · οὐ γὰρ ἔγωγ ΄ ἔτι σοὶ πείσεσθαι ὀΐω.

Ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ ΄ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι ·

χερσὶ μὲν οὔτι ἔγωγε μαχήσομαι, εἵνεκα κούρης,

οὔτε σοὶ οὔτε τῷ ἄλλῳ, ἐπεί μ ΄ ἀφέλεσθέ γε δόντες.

Τῶν δ ΄ ἄλλων, ἅ μοι ἐστὶ θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ,

τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν, ἀέκοντος ἐμεῖο.

Εἰ δ ΄ ἄγε μὴν, πείρησαι, ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε ·

αἶψά τοι αἷμα κελαινὸν ἐρωήσει περὶ δουρί.

Ὣς τώ γ ΄ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν